نصب سریع آرچ لینوکس

آرچ لینوکس یکی از توزیع‌های خاصه که تونسته محبوبیت خوبی در بین صدها توزیع دیگه به دست بیاره و در برابر دبیان، مادر توزیع‌های خیلی محبوبی بشه. روزی نصب آرچ دغدغه بسیاری از کاربران تازه وارد جامعه گنو/لینوکس بود و همین موضوع علت تولد توزیع‌هایی مانند منجرو هست که یک آرچ از پیش کانفیگ شده به همراه نصاب گرافیکی ارائه میدن. اما چرا آرچ خودش نصاب گرافیکی نداره؟ چرا ایزوی از پیش آماده با محیط گرافیکی نداره؟ آرچ یک فلسفه‌‌ بخصوصی داره و سر همین صحبت‌هاست که علاقه‌ای به توزیع‌هایی مانند Antergos ندارم به شخصه. هرچند کاری که انجام میدن بسیار مفید و قابل احترامه. اخیرا  Arco linux داره نظرمو به خودش جلب می‌کنه! باری بریم سراغ نصب سریع آرچ پرایم:

 

دریافت ایزو و آماده‌سازی یو اس بی بوتیبل آرچ‌لینوکس

آخرین ایزو آرچ لینوکس رو دانلود می‌کنیم و در ویندوز با UUI و در لینوکس با dd اقدام به آماده سازی فلش قابل بوت می‌نماییم.

برای تشخیص پارتیشن USB Flash:

lsblk

و بعد

sudo dd if=/path/to/file of=/dev/sdX

پارتیشن‌بندی خارج از محیط نصب آرچ لینوکس

پیشنهاد میشه در موارد زیر پارتیشن‌بندی رو خارج از فضای متنی نصاب آرچ لینوکس انجام بدین:

  • قرار نیست همه چیزو پاک کنین و کل دیسک برای آرچ باشه یا بک آپ ندارین و فایل‌ها در خطرن (جدی بگیرید)
  •   قراره پارتیشنی رو کوچیک بزرگ کنین تا فضا فراهم بشه
  • یه لینوکس دیگه دارین و می‌خواین ضمن حفظ پارتیشن home/ توزیع رو مجدد نصب یا تغییر بدین (باید با یه لینوکس دیگه مثل gparted live  فایل‌ها و پوشه‌های مخفی مربوط به کانفیگ میزکار و … رو از home حذف کنین و یا یوزر نیم لینوکس قبلی رو دیگه استفاده نکین بعد فایل‌ها رو بین پوشه‌های داخل هوم تغییر بدین یا …

می‌تونین قبل از بوت شدن با آرچ اینکارو در لینوکس با Gparted و ویندوز mini partition wizard یا ابزارهای مشابه انجام بدین. حداقل سه پارتیشن ۲۰ گیگ برای root و ۴۰ گیگ برای home و ۸ گیگ برای swap. میشه logical هم باشن و مشکلی نیست. خیلی روتین فایل سیستم رو ext4 بزنین.

اتصال به اینترنت از طریق وای‌فای یا کابل برای نصب آرچ لینوکس

اگه می‌تونین با کابل به مودم وصل بشین که کابل رو به سیستم متصل کنین بعد آرچ رو بوت کنین. معمولا خودش وصل میشه. یه پینگ بگیر ببیم وصله یا نه

ping -c 3 greyzusht.com

اگه اینترنت متصل نبود

ip link

اینترفیس رو که فهمیدین بزنین:

dhcpcd en0s3

اما اگه سیستم لپ‌تاپه که به راحتی میشه با wifi کار رو پیش برد:

wifi-menu

بعد پروفایلی که ساختیم رو وصل میشیم بهش:

netctl strat wlp3s0-wifiid

پکمن، مخازن و دیتابیس پکیج‌ها

دیتابیس پکیج‌ها رو  به روز می‌کنیم:

pacman -Syy

میشه مخزن multilib رو همینجا فعال کرد:

nano /etc/pacman.conf

آخرا کامنت # جلوی muiltilib رو برمیداریم و ctrl + x رو گرفته y و سپس اینتر می‌زنیم تا تغییرات ذخیره بشن. باید یه آموزش نانو تهیه کنم. اینجوری باید بشه:

افزودن مخزن جدید به آرچ لینوکس
افزودن مخزن جدید به آرچ لینوکس

 

برای اینکه سرعت خوبی برای دانلود پکیج‌ها داشته باشیم رفلکتور پیشنهاد خوبیه:

pacman -S reflector

مثلا

reflector --verbose --latest 20 --sort rate --save /etc/pacman.d/mirrorlist

دوباره باید دیتابیس‌ها رو آپدیت کرد.

 

پارتیشن‌بندی هنگام نصب آرچ

برای پارتیشن‌بندی اول ببینید چه خبره

lsblk

سه تا پارتیشن می‌خوایم که گفتم اگه داستان دارید از قبل بسازید اگه میشه با حذف یه پارتیشن جا وا کنین و پارتیشن‌های جدید بسازید بسم‌الله، فرض می‌کنیم هاردتون sda باشه:

cfdisk /dev/sda

حالا فرمتشون می‌کنیم. اگه پارتیشن home از توزیع قبل دارین می‌تونین فرمت نکنین و فایل‌ها باقی بمونن فقط از یوزرنیم قبلی استفاده نکنین.

فرض کنیم به ترتیب sda1 تا 3 رو برای ریشه، خانه و سواپ ساختین:

روت

mkfs.ext4 /dev/sda1

خانه

mkfs.ext4 /dev/sda2

سواپ

mkswap /dev/sda3

حالا پارتیشن‌ها رو سوار می‌کنیم. هر خط یه فرمان:

mount /dev/sda1 /mnt
mkdir /mnt/home
mount /dev/sda2 /mnt/home
swapon /dev/sda3

نصب پایه آرچ

حالا بیس سیستم رو دانلود و نصب می‌کنیم:

pacstrap -i /mnt base base-devel

چیزی حدود دویست و خرده‌ای مگابایت پکیج ریز و درشته. اگه خطای PGP signature داد حین نصب:

pacman-key --init
pacman-key --populate archlinux
pacman-key --refresh-keys

بعد که نصب شد این خیلی خیلی مهمه:

genfstab -U -p /mnt >> /mnt/etc/fstab

chroot به آرچ تازه نصب شده

آرچ الان نصب شد بیسش اما غیرقابل استفاده‌اس. برای نصب باقی چیزا و انجام تنظیمات اولیه:

arch-chroot /mnt /bin/bash

حالا دونه به دونه

 

پکیج‌ها و مخازن

برگردین از اول مخازن رو ویرایش و دیتابیس پکیج‌ها رو به روز و رفلکتور رو نصب کنید. (برو بالا)

 

مکان و زمان

اول اینجا en_US.UTF-8 UTF-8 رو آنکامنت می‌کنیم. # اولشو برمیداریم.

nano /etc/locale.gen

بعد اجراش می‌کنیم:

locale-gen

و داخل فایل کانفیگش تایپ می‌کنیم:

nano /etc/locale.conf

اینو دقیقا:

LANG=en_US.UTF-8

منطقه زمانی هم اگه ایران باشین مثلا:

ln -s /usr/share/zoneinfo/Asia/Tehran /etc/localtime

اینتر میزنین همینو

 

hostname

اسم سیستم توی شبکه، بعدا هم میشه اینا رو تنظیم کرد ولی خب. جا خاکستری هرچی خواستین:

echo greyzusht > /etc/hostname

کاربر ریشه

سری بعد چطور لاگین بشیم اگه پسورد نباشه؟ کاربر root موجوده و پسوردی براش تعریف کنیم اوکی میشه:

passwd

پکیج‌های ضروری

ملزومات سری بعد بسیار مهم:

pacman -S bash-completion dialog netctl wpa_supplicant sudo

وگرنه نمی‌تونین با وای‌فای به نت وصل شین گرفتار می‌شین.

بوت‌لودر و گراب

کشتیم خودمونو آرچ نصب کنیم اگه راهی برای بوت نباشه به چه درد می‌خوره؟ هر خط یه فرمانه

pacman -S grun os-prober
grub-install /dev/sda
grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg

بعدا می‌توین تم‌های زیبایی برای بوت لودر نصب کنین.

کارمون اینجا تموم شد خارج می‌شیم و ریبوت می‌کنیم:

exit
umount -R /mnt
umount -R /mnt/home
reboot

ساخت کاربر با دسترسی ریشه

ریبوت کردیم و با یوزر root و پسوردی که تعریف کردیم لاگین میشیم. ساخت یوزر در محیط چروت خطاهایی میده برای همین نگهش داشتیم اینجا. جا greyzusht نام کاربری خودتون رو تعریف کنین و اگه قبلا روی سیستم پارتیشن home داشتین یوزر با اسم قبلی نسازین دیگه:

useradd -m -g users -G wheel -s /bin/bash greyzusht

پسورد تعریف کنین براش:

passwd greyzusht

اینجا:

nano /etc/sudoers

اینو آنکامنت کنین. وسطاس:

%wheel ALL=(ALL) ALL

داخل نانو با ctrl + w میشه سرچ هم کرد.

خب از روت خارج میشیم و متمدنانه با یوزر خودمون لاگین می‌کنیم:

exit

برای اینترنت با وای‌فای wifi menu و برای کابل dhcpcd مثل قبل.

نصب آرچ تا همینجا بود. این آرچه خوش بگذره باهاش! شوخی کردم استراحتی بکنین و این مطلب هم طولانی نشه نصب گنوم شل در آرچ رو در نوشته‌ای دیگه ادامه بدین.

دیدگاه‌ خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن